Διαβάζοντας την ιστορία ανάποδα

Η 4^η Αυγού­στου είναι μία προ­κλη­τι­κή για την
μνή­μη των Ελλή­νων ημε­ρο­μη­νία, αφού απο­τε­λεί την γενέ­θλιο της φασιστικής
δικτα­το­ρί­ας του Ιωάν­νη Μετα­ξά (1936).

Είναι κυρί­αρ­χα, όμως μία πρό­κλη­ση για την ικανότητα
κρι­τι­κής ανά­γνω­σης της ιστο­ρί­ας… Η οποία όλο και περισ­σό­τε­ρο παρα­με­ρί­ζε­ται συνειδητά…

Γρά­φουν π.χ. μερι­κοί στο δια­δί­κτυο: Μεγά­λε εθνάρχη,
μεγά­λε Μετα­ξά!!  ή 

Ο Μετα­ξάς δεν είναι απλά ένας σημα­ντι­κός ηγέ­της για
την Ελλά­δα. Είναι σίγου­ρα μέσα στα 5 σημα­ντι­κό­τε­ρα πρό­σω­πα του εικο­στού αιώνα
(Που αυτός ο αιώ­νας είχε βγά­λει τερά­στιες προ­σω­πι­κό­τη­τες”) Για­τί χωρίς
αυτόν η ιστο­ρία ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ θα ήταν δια­φο­ρε­τι­κή.  ή

Τώρα με τα γεγο­νό­τα στην Ουκρα­νία ένας μεταξάς
χρειαζοταν!

Χωρίς άλλα σχόλια…

Ο Μετα­ξάς συζη­τιέ­ται και υμνεί­ται από την δεξιά
συνο­λι­κά και με ιδιαί­τε­ρη έμφα­ση από την ακρο­δε­ξιά ως ο μεγά­λος κοινωνικός
ανα­μορ­φω­τής και ο μέγι­στος πατριώ­της ο ανα­φω­νή­σας το ΟΧΙ… 

Ποια είναι τα κοι­νω­νι­κά επι­τεύγ­μα­τα του Μεταξά; 

Σαν τέτοια εμφα­νί­ζο­νται κυρί­ως: η δημιουρ­γία του ΙΚΑ,
η καθιέ­ρω­ση του 8ωρου. Οι ‘παπα­γά­λοι’ μαθη­τές της ιστο­ρί­ας επαναλαμβάνουν
στεί­ρα το ποιος έβα­λε την υπο­γρα­φή του αγνο­ώ­ντας ή αρνού­με­νοι να δουν την
καθη­με­ρι­νή ζωή σαν προ­ϊ­όν κοι­νω­νι­κών συγκρού­σε­ων… Αρνού­νται στην ουσία να δουν
αυτό που γίνε­ται κάθε μέρα δίπλα τους… Λες και όλα τα νομο­θε­τή­μα­τα, που αφορούν
τους εργα­ζό­με­νους δεν είναι το προ­ϊ­όν του συσχε­τι­σμού δυνά­με­ων στις διαδραματιζόμενες
κοι­νω­νι­κές συγκρούσεις! 

Αρχι­κά να θυμί­σου­με, πως η δημιουρ­γία του ΙΚΑ είναι
από­φα­ση της κυβέρ­νη­σης Βενι­ζέ­λου περί­που 8 χρό­νια πριν την δικτα­το­ρία Μετα­ξά. Η
γρα­φειο­κρα­τι­κή παρα­λυ­σία των αλλη­λο­διά­δο­χων αστι­κών κυβερ­νή­σε­ων καθυ­στέ­ρη­σε την
υλο­ποί­η­ση του θεσμού… Ενός οργα­νι­σμού, που ΚΑΙ οι βιο­μή­χα­νοι επι­θυ­μού­σαν, σκοπεύοντας
να φορ­τώ­νουν στο κρά­τος, δηλα­δή στους ίδιους τους εργα­ζό­με­νους την ευθύ­νη και
το κόστος για την συντή­ρη­σή του… Με πόσα δισε­κα­τομ­μύ­ρια, ενδε­χο­μέ­νως τρισεκατομμύρια
έχει επι­δο­τη­θεί το ΙΚΑ από το Ελλη­νι­κό κρά­τος και όχι βέβαια από τους βιομήχανους
και τους άλλους εργοδότες!!!

Ερχό­μα­στε στην περι­βό­η­τη πατριω­τι­κή έξαρ­ση του Μετα­ξά με
την απόρ­ρι­ψη του ιτα­μού Ιτα­λι­κού φασι­στι­κού τελεσίγραφου… 

Η πολε­μι­κή προ­ε­τοι­μα­σία της χώρας ήταν -παρά τα μυθεύματα
της φασι­στι­κής προ­πα­γάν­δας- σχε­δόν ανύ­παρ­κτη και στη­ρί­ζο­νταν σε ερά­νους, που
κατέ­λη­γαν σε θυλά­κια αρμο­δί­ων και ειδι­κών… Από τότε και η παροι­μιώ­δη έκφρα­ση: υπέρ της αερο­πο­ρί­ας. Που δηλώ­νει την βέβαιη
κατά­χρη­ση ή κατα­σπα­τά­λη­ση κάποιου ποσού για οποια­δή­πο­τε χρήση.

Το καθε­στώς της 4^ης Αυγού­στου, η δικτατορία,
του …πρώ­του εργά­τη, πρώ­του αγρό­τη, πρώ­του χασά­πη κ.λ.π. μπο­ρεί να περηφανεύεται
για τα ξερο­νή­σια, τις φυλα­κές, τα βασα­νι­στή­ρια, που γέμι­σε την χώρα, επιτελώντας
μετά περισ­σού πάθους το κύριο καθή­κον της: Την δίω­ξη των κομ­μου­νι­στών… Αυτούς,
που το Μετα­ξι­κό σύστη­μα παρέ­δω­σε προ­φρό­νως στους δια­δό­χους του Ναζί καταχτητές. 

Ο
πατριω­τι­σμός ελλο­χεύ­ει στις ψυχές των ακρο­ναυ­πλιω­τών, που τους παρέ­λα­βε η
Γερ­μα­νι­κή διοί­κη­ση από το Ελλη­νι­κό φασι­στα­ριό… Στις ψυχές των 200 της Καισαριανής,
του μπλό­κου της κοκ­κι­νιάς, των εκτε­λε­σμέ­νων σε αμέ­τρη­τα ολοκαυτώματα…

Ο Πατριω­τι­σμός με όλο το συνά­φι της 4^ης
Αυγού­στου έχει τόση σχέ­ση όση ο φάντης με το ρετσι­νό­λα­δο… Που ήταν και το
αγα­πη­μέ­νο προ­σφε­ρό­με­νο ρόφη­μα από το πρω­το­παλ­λή­κα­ρο του Μετα­ξά, υπουρ­γό Ασφαλείας
Μανια­δά­κη, στους προς εθνι­κό σωφρο­νι­σμό και συνε­τι­σμό κομ­μου­νι­στές, αριστερούς,
δημο­κρά­τες, πατριώ­τες… Στον εσμό των τεταρ­ταυ­γου­στια­νών δήθεν πατριω­τών θα
βρε­θεί ο ανθός των μετέ­πει­τα δοσίλογων…