«… Ζητώ συγγνώμη από τους αδελφούς μου και τις αδελφές μου Αρμενίους…»

Σε και­ρούς χαλε­πούς, όπου οι εθνι­κι­στι­κοί και άλλοι φανα­τι­σμοί βρί­σκο­νται στην πρώ­τη γραμ­μή είναι κυριο­λε­κτι­κά συγκι­νη­τι­κό να βρί­σκε­ται κανείς μπρο­στά σε ανθρώ­πι­νες κατα­θέ­σεις λόγου και ήθους, που τιμούν το ανθρώ­πι­νο γένος. Να, λοι­πόν τι γρά­φει στο δια­δί­κτυο ο χρο­νι­κο­γρά­φος Αλή Μπαϋ­ρά­μο­γλου, που μαζί με άλλους 3 Τούρ­κους δια­νο­ού­με­νους κατέ­θε­σαν στο δια­δί­κτυο ένα κεί­με­νο συγ­γνώ­μης στα θύμα­τα της σφα­γής του 1915. Το κεί­με­νο αυτό έχει ως εξής:
“Η συνεί­δη­σή μου δεν μου επι­τρέ­πει να μεί­νω αδιά­φο­ρος για την μεγά­λη κατα­στρο­φή του 1915, που θύμα­τά της υπήρ­ξαν οι Αρμέ­νιοι της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρί­ας ούτε να αρνού­μαι αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Αρνού­μαι αυτή την αδι­κία και από την μεριά μου μοι­ρά­ζο­μαι τα συναι­σθή­μα­τα και το πόνο των αδελ­φών μου Αρμε­νί­ων και τους ζητάω συγ­γνώ­μη.”
Ο Αλή Μπαϋ­ρά­μο­γλου δημο­σιεύ­ει πλή­ρες ανα­λυ­τι­κό συνο­δευ­τι­κό σημεί­ω­μα, που τα κύρια του σημεία είναι:
-Η Τουρ­κι­κή κοι­νω­νία καλεί­ται να τολ­μή­σει μία βαθειά άσκη­ση αυτο­ε­λέγ­χου.
-Κατά τον αιώ­να, που προη­γή­θη­κε από την ανα­κή­ρυ­ξη της Τουρ­κι­κής Δημο­κρα­τί­ας (23/10/1923) πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε μαζι­κή έξο­δος Μου­σουλ­μα­νι­κών μαζών προς την Ανα­το­λία από τα Βαλ­κά­νια και τον Καύ­κα­σο. Η μετα­κί­νη­ση αυτή προ­κά­λε­σε κοι­νω­νι­κές αλλα­γές με μετα­τό­πι­ση του πλού­του αλλά και την έξα­ψη εθνι­κι­στι­κών παθών. Ετσι η γη της Ανα­το­λί­ας εκκε­νώ­θη­κε από πλη­θυ­σμούς μη τουρ­κι­κούς, μη Μου­σουλ­μα­νι­κούς.
-Η Τουρ­κι­κή κοι­νω­νία αρχί­ζει να αντι­λαμ­βά­νε­ται έστω και αν δεν το απο­δέ­χε­ται ανοι­χτά, πως αυτή η περί­ο­δος δια­μόρ­φω­σης της εθνι­κής συνεί­δη­σης συνο­δεύ­τη­κε από τρα­γι­κά γεγο­νό­τα. Είναι και­ρός να ξανα­κοι­τά­ξου­με την Ιστο­ρία χωρίς φόβο και ταμπού. Αυτό θα μας ελευ­θε­ρώ­σει. Αν πραγ­μα­τι­κά επι­θυ­μού­με τον εκσυγ­χρο­νι­σμό μας πρέ­πει να βγού­με και να σκου­πί­σου­με έξω από την πόρ­τα μας τα βάσα­να, που προ­κα­λέ­σα­με όπως και αυτά που υπο­στή­κα­με. Αυτό το αίτη­μα συγ­γνώ­μης είναι ανά­λη­ψη ευθύ­νης απέ­να­ντι στην ιστο­ρία. Είναι πρά­ξη ωρί­μαν­σης και εκδη­μο­κρα­τι­σμού για την Τουρ­κι­κή συνεί­δη­ση.
– Πίσω από τις εθνι­κι­στι­κές εκκα­θα­ρί­σεις κρύ­βε­ται η οικιο­ποί­η­ση της περιου­σί­ας των μειο­νο­τή­των, που εκκα­θα­ρί­στη­καν. Ετσι, οι εγκα­τα­λειμ­μέ­νες περιου­σί­ες και αγα­θά 1 200 000 Αρμε­νί­ων ιδιο­ποι­ή­θη­καν από Μου­σουλ­μά­νους. Το 1934 οι Εβραί­οι υπο­χρε­ώ­θη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν την Ευρω­παϊ­κή Τουρ­κία σε δύο εβδο­μά­δες. Και πάλι περιου­σί­ες και αγα­θά πωλή­θη­καν σε εξευ­τε­λι­στι­κές τιμές. Το 1942 ο «φόρος περιου­σί­ας» ουσια­στι­κά αφά­νι­σε πολυά­ριθ­μους εμπό­ρους μη Μου­σουλ­μά­νους και ευνό­η­σε τον εκτουρ­κι­σμό του κεφα­λαί­ου. «Υπάρ­χουν και άλλα παρα­δείγ­μα­τα» λέει ο Αλή Μπαϋ­ρά­μο­γλου και συνε­χί­ζει: «Στην Τουρ­κία, η δημιουρ­γία του πλού­του και η δόμη­ση των κοι­νω­νι­κών τάξε­ων είναι στε­νά συν­δε­δε­μέ­νη με δια­δι­κα­σί­ες απο­στέ­ρη­σης περιου­σιών. Ολος, λοι­πόν, ο κόσμος είναι ανα­κα­τε­μέ­νος…».
Ο Αλή Μπαϋ­ρά­μο­γλου κατα­λή­γει: « η φωνή της συνεί­δη­σης, είναι το μέλ­λον της χώρας μας».
Συγκλο­νι­στι­κές τοπο­θε­τή­σεις από Τούρ­κους δια­νο­ού­με­νους του κόσμου, που έχουν το θάρ­ρος να ανοί­ξουν δύσκο­λους δρό­μους. Ηδη ο «μετριο­πα­θής» πρό­ε­δρος Γκιούλ δήλω­σε, πως αυτή η αίτη­ση συγ­γνώ­μης εντάσ­σε­ται στο πλαί­σιο της ελευ­θε­ρί­ας έκφρα­σης. Σκλη­ρό­τε­ρος αλλά όχι ριζι­κά απορ­ρι­πτι­κός ο πρω­θυ­πουρ­γός Ερντο­γκαν εκτι­μά, ότι αυτή η εκστρα­τεία θα δημιουρ­γή­σει φασα­ρί­ες.
Στο μετα­ξύ 25000 Τούρ­κοι έχουν ήδη συνυ­πο­γρά­ψει το αίτη­μα συγ­γνώ­μης προς τους Αρμε­νί­ους.
ΥΓ Πηγή πλη­ρο­φό­ρη­σης: Courier International, τεύ­χος 1-7/1/2009