Η εγκύκλιος 1010 - Φαιακία

Η εγκύκλιος 1010

Ο φίλ­τα­τος Δημή­τρης Λεβέ­ντης ψηλα­φεί στους χώρους της μνή­μης και μας προ­τεί­νει το κεί­με­νο του Σπύ­ρου Κου­ζι­νό­που­λου, πρώ­ην  διευ­θυ­ντή  του Μακε­δο­νι­κού  Πρακτορείου
 Ειδή­σε­ων… Παραθέτουμε

Οι «Λαμπρά­κη­δες», τα… μαύ­ρα καλ­σόν και η εγκύ­κλιος 1010
Ήταν τέλη Απρίλη
με αρχές Μάη του 1965, πριν ακρι­βώς μισό αιώ­να. Τη χώρα κυβερ­νά­ει η «Ένω­ση
Κέντρου» με τον μεγά­λο δημο­κρά­τη Γεώρ­γιο Παπαν­δρέ­ου, ο οποί­ος εκτός από
πρω­θυ­πουρ­γός, ήταν και υπουρ­γός Παι­δεί­ας. Στο γυμνά­σιο των Σερ­ρών, στο οποίο
φοι­τού­σα, κατα­φθά­νει ένα «εμπι­στευ­τι­κό» έγγρα­φο της Εθνι­κής Ασφά­λειας Σερρών,
με το οποίο κοι­νο­ποιού­νταν μία εγκύ­κλιος με την υπο­γρα­φή του επο­νο­μα­σθέ­ντος και
«Γέρου της Δημο­κρα­τί­ας». Επρό­κει­το για την περι­βό­η­τη «1010», βάση της οποίας
απα­γο­ρεύ­ο­νταν στους μαθη­τές να είναι μέλη της αρι­στε­ρής «Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη». 
Ποια ήταν η συνέ­χεια; Συνήλ­θε αμέ­σως το συμ­βού­λιο των καθη­γη­τών και μου επέβαλε
ποι­νή απο­βο­λής 30 ημε­ρών από το Γυμνά­σιο, με βάση και την φοβε­ρή κατη­γο­ρία ότι
εκτός από μέλος της Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη, είχα­με οργα­νώ­σει με τον Βασί­λη Τζανακάρη
και τον Μανώ­λη Παπα­δό­που­λο δύο μαθη­τι­κά συλ­λα­λη­τή­ρια στις Σέρ­ρες για το 15%
στην Παι­δεία και το Κυπριακό.
Για να μην
ξεχνά­με, ο Γεώρ­γιος Παπαν­δρέ­ου είχε ανέλ­θει στην εξου­σία νικώ­ντας στις εκλογές
της 16ης Φεβρουα­ρί­ου 1964, με σημαία του τον αγώ­να κατά της «επά­ρα­της δεξιάς».
Και είχε λάβει το 52,72% των ψήφων και 171 έδρες, εκμε­ταλ­λευό­με­νος και την
πολι­τι­κή αφέ­λεια του αρι­στε­ρού κόμ­μα­τος της ΕΔΑ, η οποία στο όνο­μα της νίκης
των «δημο­κρα­τι­κών δυνά­με­ων», κάνο­ντας αβά­ντα στον αρχη­γό της Ε.Κ., δεν είχε
κατε­βά­σει υπο­ψη­φί­ους στις μονο­ε­δρι­κές περι­φέ­ρειες, τις οποί­ες φυσι­κά και
κέρ­δι­σε πανη­γυ­ρι­κά ο Παπανδρέου.

Η εγκύ­κλιος 1010
με την υπο­γρα­φή του… «Γέρου της Δημοκρατίας»

Θυμή­θη­κα αυτή την
κατά­πτυ­στη αντι­κομ­μου­νι­στι­κή εγκύ­κλιο 1010, με την ευκαι­ρία της συμπλή­ρω­σης 50
χρό­νων από την έκδο­σή της. Δεδο­μέ­νου ότι πρέ­πει να διδα­σκό­μα­στε από τα παθήματα
του παρελ­θό­ντος, απο­φεύ­γο­ντας την μικρο­πο­λι­τι­κή κομ­μα­τι­κή τύφλω­ση αλλά και
απο­μο­νώ­νο­ντας ακρο­δε­ξιές πρα­κτι­κές που με μαθη­μα­τι­κή ακρί­βεια οδη­γούν στην
εκτρο­πή και το βια­σμό της δημοκρατίας.
Σε… αντα­πό­δο­ση, ο
«Γέρος της Δημο­κρα­τί­ας», σχη­μα­τί­ζο­ντας κυβέρ­νη­ση στην οποία μετεί­χαν γνωστοί
για τις σχέ­σεις τους με το Παλά­τι δεξιοί πολι­τι­κοί, (όπως ο Στέφανος
Στε­φα­νό­που­λος που είχε ανα­λά­βει αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης, για να
πρω­το­στα­τή­σει αργό­τε­ρα στην κυβέρ­νη­ση των απο­στα­τών, ή ο Πέτρος Γαρου­φα­λιάς στο
υπουρ­γείο Εθνι­κής Άμυ­νας, ο Ιωάν­νης Τού­μπας στο Εσω­τε­ρι­κών κ.α.), ξέχα­σε τα
προ­ε­κλο­γι­κά του συν­θή­μα­τα και στρά­φη­κε σχε­δόν απο­κλει­στι­κά κατά της αριστεράς.
Πρώ­τος στό­χος, το
κίνη­μα της δημο­κρα­τι­κής νεο­λαί­ας που είχε απο­γειω­θεί μετά τη δημιουρ­γία της
«Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη», η οποία  έφε­ρε το όνο­μα του δολο­φο­νη­μέ­νου βουλευτή
της αρι­στε­ράς. Σε πολύ σύντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα, περισ­σό­τε­ροι από 50.000
νέοι,  εντάσ­σο­νται στη νεο­λαι­ί­στι­κη οργά­νω­ση, η οποία εκτός από την
πολι­τι­κή, ανέ­πτυσ­σε και μία εκπλη­κτι­κή πολι­τι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, δημιουργώντας
πάνω από 180 «Λέσχες Πολι­τι­σμού» σε όλη τη χώρα, με πρω­το­βου­λία και του
προ­έ­δρου της «Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη» που είχε ανα­λά­βει ο Μίκης Θεοδωράκης.
Για την ιστορία,
πρέ­πει να πού­με ότι λίγες μέρες μετά τη δολο­φο­νία του Μαρα­θω­νο­δρό­μου της
Ειρή­νης, είχε δημιουρ­γη­θεί αρχι­κά η «Δημο­κρα­τι­κή Κίνη­ση Νέων Γρηγόρης
Λαμπρά­κης», ανα­πτύσ­σο­ντας δρα­στη­ριό­τη­τα κυρί­ως σε Αθή­να και Θεσ­σα­λο­νί­κης. Η
οποία, δεκα­πέ­ντε μήνες αργό­τε­ρα, μαζί με τη Νεο­λαία της ΕΔΑ, ήταν οι συνιδρυτές
και συνα­πο­τέ­λε­σαν τη «Νεο­λαία Λαμπράκη».
Οι «Λαμπρά­κη­δες»,
κατόρ­θω­σαν με τις πλού­σιες δρα­στη­ριό­τη­τές τους, να ριζοσπαστικοποιήσουν
σημα­ντι­κά στρώ­μα­τα της κοι­νω­νί­ας, αλλά και μεγά­λο κομ­μά­τι της ελληνικής
νεο­λαί­ας. Είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κή η περί­πτω­ση της «Κίνη­σης Νέων Φίλοι του χωριού»,
που δημιούρ­γη­σε η Νεο­λαία Λαμπρά­κη στη Θεσ­σα­λο­νί­κη με επι­κε­φα­λής τη γεωπόνο
Καί­τη Τσα­ρου­χά. Μέλη της,  δεκά­δες νέοι επι­στή­μο­νες, φοι­τη­τές και άλλοι,
που όργω­ναν καθη­με­ρι­νά τα χωριά της Μακε­δο­νί­ας, κάνο­ντας εθε­λο­ντι­κά στα
καφε­νεία ενη­με­ρω­τι­κές δια­λέ­ξεις για επί­και­ρα θέμα­τα (ιατρι­κά, αγροτικά,
πολι­τι­στι­κά, αθλη­τι­κά κλπ), αλλά επί­σης και προ­βο­λές, με μία φορητή
κινη­μα­το­γρα­φι­κή μηχα­νή που κου­βα­λού­σαν. Ενώ τέλος διέ­νει­μαν βιβλία μιας
ιδιό­τυ­πης κινη­τής «δανει­στι­κής βιβλιο­θή­κης» της Κίνη­σης κ.α.
Το δομη­μέ­νο στον
αντι­κομ­μου­νι­σμό μετεμ­φυ­λιο­πο­λε­μι­κό κρά­τος της επο­χής, επι­χει­ρεί με κάθε μέσο να
ανα­κό­ψει εκεί­νο το αρι­στε­ρό κίνη­μα νεο­λαί­ας. Δεν είναι καθό­λου τυχαίο, ότι η
εκτρω­μα­τι­κή εγκύ­κλιος «1010» που αφο­ρού­σε απο­κλει­στι­κά τη δίω­ξη των
«Λαμπρά­κη­δων» μαθη­τών, ήρθε σε μία επο­χή που στην Αθή­να πραγ­μα­το­ποιού­νταν το
ιδρυ­τι­κό συνέ­δριο της «Δημο­κρα­τι­κής Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη», όπως ήταν ο πλήρης
τίτλος της οργάνωσης.
Τόσο η
«δημο­κρα­τι­κή» κυβέρ­νη­ση της Ένω­σης Κέντρου, όσο και η αντι­πο­λί­τευ­ση της δεξιάς
ΕΡΕ, προ­σπα­θούν με κάθε τρό­πο, και κυρί­ως με την επι­στρά­τευ­ση του «μπα­μπού­λα»
του κομ­μου­νι­σμού να ανα­κό­ψουν εκεί­νη την ανο­δι­κή πορεία. Αμί­μη­τη, έμει­νε η
αγό­ρευ­ση στη Βου­λή του αρχη­γού της ΕΡΕ – μετά τη φυγή του Κων. Καρα­μαν­λή στο
Παρί­σι- Πανα­γιώ­τη Κανελ­λό­που­λου,  ο οποί­ος έφτα­σε στο σημείο ισχυριστεί
ότι….. «οι Λαμπρά­κισ­σες φορούν μαύ­ρες κάλ­τσες, για να παρα­σέρ­νουν με τα ερωτικά
τους τερ­τί­πια τους αξιω­μα­τι­κούς του Ελλη­νι­κού Στρα­τού και να τους προσηλυτίσουν
στον κομμουνισμό»!
Εκεί­νη η υπέροχη
δρα­στη­ριό­τη­τα της Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη, που υπήρ­ξε το μεγα­λύ­τε­ρο κίνη­μα της
ελλη­νι­κής νεο­λαί­ας μετά την ΕΠΟΝ, παρό­τι κρά­τη­σε πολύ λίγο, μόλις δύο χρόνια,
μέχρι το 1967 που έγι­νε το πρα­ξι­κό­πη­μα της χού­ντας, άπλω­σε βαθιές ρίζες. Έτσι,
δεν είναι τυχαίο που οι «Λαμπρά­κη­δες» μαζί με τα μέλη της ΕΔΑ, απο­τέ­λε­σαν τη
βασι­κό­τε­ρη  δεξα­με­νή του αντι­δι­κτα­το­ρι­κού αγώ­να, όταν τα τανκς των
πρα­ξι­κο­πη­μα­τιών, έβα­λαν στο «γύψο» τη χώρα.
Το κεί­με­νο της
κατά­πτυ­στης Εγκυ­κλί­ου 1010
Για την Ιστορία,
η εγκύ­κλιος 1010 του Γεωρ­γί­ου Παπαν­δρέ­ου έχει ως εξής:

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Πρό­ε­δρος
Κυβερ­νή­σε­ως κα
ὶ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παι­δεί­ας καὶ Θρησκευμάτων
Ἀριθ. Ἐμπ. Πρωτ. 1010, Ἐμπι­στευ­τι­κόν
Ἐν Ἀθήναις τῇ 11ῃ Μαρ­τί­ου 1965
ΠΡΟΣ: Τοὺς Γενι­κοὺς Ἐπιθε­ω­ρητὰς Μέσης Ἐκπαι­δεύ­σε­ως
Παντα­χό­θεν
καταγ­γέ­λε­ται
ὅτι ἡ κομ­μου­νι­στικὴ Νεο­λαία Λαμπρά­κη κατα­βάλ­λει μεγάλας
προ­σπα­θεί­ας προ­σε­ται­ρι­σμο
ῦ μαθητῶν τῶν Γυμνα­σί­ων.
Βεβαί­ως, ἐφ’ ὅσον διε­πι­στώ­θη ποσοστὸν 12% ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ κατὰ τὰς τελευ­ταί­ας ἐκλογάς, εὐνόη­τον εἶναι ὅτι θὰ ὑπάρ­χουν καὶ μαθη­ταὶ ἐμπο­τι­σμέ­νοι ἀπὸ τὰς οἰκογε­νεί­ας των μὲ ἀριστερὰν ἰδεο­λο­γί­αν.
Καὶ αὐτούς, βεβαί­ως, κατὰ πρῶτον λόγον, θὰ χρη­σι­μο­ποιῇ ἡ κομ­μου­νι­στικὴ προ­πα­γάν­δα πρὸς προ­ση­λυ­τι­σμὸν τῶν νέων.
Ἐφιστῶ διὰ τοῦτο καὶ πάλιν τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν Καθη­γητῶν τῶν Γυμνα­σί­ων καὶ τοὺς καθιστῶ ὑπευ­θύ­νους διὰ πᾶσαν δρα­στη­ριό­τη­τα τῆς Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη. Ὁ Κομ­μου­νι­σμὸς εἶναι ἐχθρὸς καὶ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Δημο­κρα­τί­ας. Καὶ τοῦτο πρέ­πει νὰ καταστῇ συνεί­δη­σις τῆς Νέας Γενεᾶς.
Ὁ Ἐθνικὸς φρο­νη­μα­τι­σμός, καθὼς καὶ ἡ ἠθικὴ καὶ πολι­τικὴ ἀγωγὴ τῶν μαθητῶν εἶναι ἡ πρώ­τη ἀποστολὴ τοῦ Διδα­σκά­λου. Καὶ εἰς αὐτὴν ὀφεί­λουν νὰ ἐπιδο­θοῦν.
Τ
ὰ ἰδικά μας ἰδανικὰ εἶναι τὰ ἰδανικὰ τοῦ Ἑλλη­νο­χρι­στια­νι­κοῦ Πολι­τι­σμοῦ.
Ἐλευ­θε­ρία (Ἐθνικὴ καὶ Πολι­τι­κή) καὶ Δικαιο­σύ­νη. Ἀγάπη καὶ Θυσία. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἰδεώ­δη μας καὶ μὲ αὐτὰ πρέ­πει νὰ ἐμπο­τι­σθῆ ἡ Νέα Γενεά. Ἑλλὰς καὶ Δημο­κρα­τία. Ἀληθὴς Δημο­κρα­τία.
Πᾶσα ἐκτροπὴ πρέ­πει νὰ κολά­ζε­ται αὐστη­ρό­τα­τα. Καὶ ἂν συμβῇ νὰ ὑπάρ­ξουν διδά­σκα­λοι, ὄχι ἀνήκο­ντες, ἀλλὰ καὶ ἁπλῶς συμπα­θοῦντες ἢ ἀνεχό­μενοι τὴν κομ­μου­νι­στικὴν προ­πα­γάν­δαν, δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὴν Ἐκπαί­δευ­σιν.
Ὅσοι πιστεύ­ουν εἰς τὰ ἰδεώ­δη των, τὰ ὑπερα­σπί­ζουν. Καὶ τὴν ὑπερά­σπι­σιν τῶν ἰδανικῶν μας καὶ τὴν ἔμπνευ­σιν, ἐπιβάλ­λε­ται νὰ θέσῃ ἡ Ἑλλη­νικὴ Δημο­κρα­τία εἰς τὸν ἐκπαι­δευ­τικὸν κόσμον.
Γνω­ρί­ζω, ὅτι ἔχουν μέχρι τοῦδε ἐκδοθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουρ­γεί­ου Παιδείας
πολ­λα
ὶ σχε­τι­καὶ ἐγκύ­κλιοι. Ἀλλὰ ἐπεθύ­μουν, λόγῳ μεγάλης
σοβα­ρό­τη­τος το
ῦ θέμα­τος, νὰ ἐπικοι­νω­νή­σω καὶ ἐγὼ προ­σω­πικῶς μεθ’ ὑμῶν. Παρα­καλῶ, ὅπως εἰς τὸ τέλος ἑκάστου μηνὸς ὑποβάλ­λη­τε (Ὑπουρ­γεῖον Παιδεί­ας, Γρα­φεῖον Ὑπουρ­γοῦ – Ἐμπι­στευ­τικῶς) σχε­τικὴν ἔκθε­σιν.
Δεχθῆτε καὶ δια­βι­βά­σα­τε πρὸς ἅπαντας, διδά­σκο­ντας καὶ διδα­σκο­μέ­νους, τοὺς ἐγκαρ­δί­ους χαι­ρε­τι­σμούς μου.
Γεώρ­γιος
Παπανδρέου
___________
Στην πρώ­τη φωτό: Συνε­στί­α­ση της Νεο­λαί­ας Λαμπρά­κη Σερ­ρών με τον Μ.Θεοδωράκη. Αρι­στε­ρά του
Μίκη: ο βιο­μή­χα­νος Δημ. Σκου­λί­δης, ο δικη­γό­ρος γραμ­μα­τέ­ας της ΕΔΑ Σερρών,
Κώστας Σοφι­διώ­της και δίπλα του ο μαθη­τής γυμνα­σί­ου Σπ. Κουζινόπουλος
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted