Πιο κοντός και από τον Ναπολέοντα - Φαιακία

Πιο κοντός και από τον Ναπολέοντα

Πολ­λές φορές ο Μανού (Μακρόν) παίρ­νει ύφος Ναπολέοντα.
Ιδιαί­τε­ρα στις εκφρά­σεις του φρο­ντί­ζει να δίνει τόνο ηγέ­τη μεγά­λης δύνα­μης της πρώτης
γραμ­μής, που δεν θα δια­στά­σει να τα βάλει με όποιον στα­θεί εμπό­διο στην μεγαλείο
της  
χώρας του…

Σίγου­ρα, ως προς το σωμα­τι­κό ανά­στη­μα ο Μανού είναι σαφώς
ψηλό­τε­ρος του Κορ­σι­κα­νού επι­βή­το­ρα της εξου­σί­ας… Όμως, ο καη­μέ­νος ο Ναπο­λέ­ων πρόλαβε
να ζήσει την ευτυ­χία για ένα σωρό κατα­κτή­σεις πριν τον συντρί­ψει η Ρωσική
αρκούδα.

Παρο­δι­κή όμως και αυτή η ευδαι­μο­νία του για­τί κράτησε
πολύ λίγο. ‘
Αρκεί να κρα­τή­σει’ του έλε­γε η γνω­στι­κή και φρό­νι­μη μαμά
του, η Λετι­σιά Ραμο­λι­νό σε Κορ­σι­κα­νι­κο-Γαλ­λι­κά. Πρό­τυ­πο μητέ­ρας εμπνέ­ου­σας το
Οιδι­πό­δειο σύμπλεγ­μα αφού ποτέ δεν επι­βρά­βευ­σε τα πρό­σκαι­ρα έστω κατορθώματα
του Βονα­πάρ­τη υιού…

Δεν γνω­ρί­ζου­με για την μαμά του Μανού. Ξέρου­με όμως την
συμ­βία του και δασκά­λα του Μπρι­ζίτ, που απ’ ότι φαί­νε­ται συνε­χί­ζει να εφαρμόζει
απέ­να­ντί του παι­δα­γω­γι­κές Καρ­λο­μά­γνου, ρίχνο­ντάς του και καμία σφα­λιά­ρα όταν δεν
κάθε­ται καλός… 

Σίγου­ρα είχε την επι­τυ­χία της αφού τον έφε­ρε μέσω περίπλοκων
δια­δρο­μών στα δώμα­τα της Γαλ­λι­κής και διε­θνούς πλου­το­κρα­τί­ας, που τον στήριξε
ανα­φαν­δόν στην από­πει­ρά του να …σώσει την Γαλλία.

Τα χρό­νια της εξου­σία Μακρόν είναι για τους εργαζόμενους
Γάλ­λους ένας εφιάλ­της χωρίς προηγούμενο… 

Οι απώ­λειές τους σε πραγ­μα­τι­κό εισόδημα
έφτα­σαν στο πάτο του βαρε­λιού με απο­τέ­λε­σμα να μην έχουν άλλο δρό­μο παρά τον
αγώ­να στους δρό­μους όλων των μεγά­λων πόλε­ων. Ετσι συγκρο­τή­θη­καν τα ‘κίτρι­να
γελέ­κα’, που παρά τις απώ­λειές τους σε χέρια, μάτια, αυτιά και άλλα τμή­μα­τα της
σωμα­τι­κής τους ακε­ραιό­τη­τας ετοι­μά­ζο­νται ξανά να κατέ­βουν στους δρό­μους της ταξικής
πάλης…

Και αυτή την 
φορά τα πράγ­μα­τα είναι ακό­μη δυσκο­λό­τε­ρα αφού η Γαλ­λι­κή άρχου­σα τάξη με το
όργα­νό της τον πρω­θυ­πουρ­γό Μπαϋ­ρού ετοι­μά­ζει ένα πρό­γραμ­μα λιτό­τη­τας, που
μπο­ρεί να μην φτά­νει στις δικές μας εσχα­τιές αλλά δεν απέ­χει και πάρα πολύ… 

Αν
τα μέτρα, που ζητά­ει να εφαρ­μο­σθούν ο ακρο­κε­ντρώ­ος Φραν­σουά καθ’ υπόδειξη
φυσι­κά και έγκρι­ση του κατοί­κου του μεγά­ρου των Ηλυ­σί­ων θα πρό­κει­ται για πρωτοφανείς
και ασύλ­λη­πτες περι­κο­πές σε μισθούς, συντά­ξεις, παι­δεία, υγεία και κοινωνικές
παρο­χές… Ούτε ένα ούτε δύο αλλά σαρά­ντα τέσ­σε­ρα δισε­κα­τομ­μύ­ρια προ­ο­ρί­ζο­νται να
προ­σφερ­θούν στις …δυνά­μεις της ανά­πτυ­ξης… Αλλιώς ΔΝΤ και μετά μοντέ­λο ‘Ελλά­δας’.

Το έχει ξανα­πεί και δεν χάνει ευκαι­ρία να το τονί­ζει ο
Μπαϋ­ρού, αφή­νο­ντας έτσι τον Μανού αλώ­βη­το σε ‘φιλελ­λη­νι­σμό’. Αυτόν που βλέπουν
μόνον οι ασκού­ντες την εξω­τε­ρι­κή πολι­τι­κή της Ελλά­δας και καμαρώνουν…

Δύσκο­λο να προ­βλέ­ψεις τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις σε μία
χώρα, που πρω­το­στά­τη­σε πάντο­τε στην πρα­κτι­κή των κοι­νω­νι­κών εξε­γέρ­σε­ων αλλά που
τώρα περ­νά­ει τις συμπλη­γά­δες μεγά­λων ιδε­ο­λο­γι­κο-πολι­τι­κών συγ­χύ­σε­ων και
επα­να­κα­τα­τά­ξε­ων… Δύσκο­λο όμως και να μας αφή­σει η Γαλ­λία χωρίς κοινωνικο-πολιτική
δρά­ση… Σχε­δόν πάντο­τε πρω­το­πο­ρια­κή προς την μία ή την άλλη πλευρά…

Η χώρα του Ροβε­σπιέ­ρου, του Μαρά του Σαιν Ζυστ, αλλά
και του του Πεταίν, του Λεπέν και της Λεπέν… 

Λίγη υπο­μο­νή…

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted